Fyrir þessa áttundu veiðiferð í Ónefndu vötnin velti ég fyrir mér hver ætli sé besti tíminn fyrir veiði í vötnunum. Í veiðiferðinni í fyrra vorum við tveimur mánuðum fyrr á ferð og þá voru aflabrögð lakari en nokkru sinni áður. Af því drógum við þá ályktun að við værum of snemma á ferð. Þess vegna var ferðin í ár farin tveimur mánuðum seinna.
Veðurspáin var ekki alslæm. Það leit út fyrir mjög gott veður fyrstu tvær vaktirnar en síðan átti að fara að rigna en við áttum að sleppa við vind. Ég tók fyrstu vaktina í Vallavatni í óþægilega góðu veðri. Þegar dagur var að kveldi kominn hafði ég landað tveimur tveggja punda urriðum, einum sem var eitt pund og einni tveggja punda bleikju. Allir komu þessir fiskar á beitu. Á fluguna fékk ég ekki eitt einasta högg.
Í Arnarvatni höfðu þrjátíu til fjörutíu bleikjur bunkað sig upp innst í annarri hvorri bleikjuvíkinni og sumar þeirra voru æði stórar. Félagar mínir byrjuðu í Arnarvatni og ætluðu sér að reyna að krækja í einhverjar þeirra. Þeim varð aðeins ágengt og náðu þremur fimm punda bleikjum og einni fjögur pund og nokkrum smærri silungum.
Ég tók morgunvaktina daginn eftir í Harðarvatni. Veðrið var gott eins og kvöldið áður en ekki eins sólríkt. Beitustöngunum var stillt upp á tanganum sem er nokkurn vegin fyrir miðju vatninu. Síðan var gengið með flugustöngina töluverðan spöl eftir bakkanum til suðvesturs og veitt til baka. Ekki þekki ég nafnið á flugunni sem var á taumnum. Hún var öll svört með svartan vængbút. Ekki heilan væng eins og hún væri hugsuð sem millistig á milli púpu og flugu. Á þessa flugu fékk ég tveggja punda hæng og tveggja punda hrygnu. Áfram var veitt í átt að beitustöngunum. Þegar ég var farinn að nálgast þær en var samt enn sunnan við víkina sem er þarna ákvað ég að ganga til baka og kanna stöðuna á beitustöngunum. Það var eins og beitan hafi ekki verið snert. Samt tók einn tveggja punda urriði á meðan ég var við stengurnar. Síðan gekk ég til baka og veiddi bakkan áfram. Náði einum til viðbótar af sömu stærð áður en morgunvaktin var úti.
Seinni vaktinni varði ég í grenjandi rigningu við Arnarvatn. Það veitir ekki af rigningunni vegna þess að það var sérlega lítið í vötnunum.Félagarnir höfðu sagt mér frá fjöldanum öllum af stórum bleikjum þannig að ég var að vona að ég fengi að kljást við þær. Þegar ég kem að vatninu er þar maður fyrir. Hann var á heimleið og sagði að það væri ekkert að hafa. Hann vildi meina að það væri mun meiri von undir lok ágúst og í byrjun september. Þá væri meira vatn og von á göngum. Við höfðum tekið eftir nokkurri umferð meðfram Harðarvatni og Ónýtavatni. Sennilega voru það heimamenn að kanna hvort það væru komnar göngur. Það væri áhugavert að prófa svona seint. Í okkar ferðum hefur besta veiðin fengist um mánaðamótin júní, júlí. Eftir spjallið hélt ég til veiða. Engar sá ég bleikjurnar og engan fékk ég fiskinn á þessari vakt.
Við fórum allir í Harðarvatn á síðustu vaktinni Enn rigndi grimmt. Ég nennti ekki að veiða á beitu og var með fluguna allan tímann. Gekk alla leið inn í suðurbotninn og veiddi allan bakkann til baka. Hafði einn tveggja punda urriða upp úr krafsinu. Hann tók streamer hvurs nafn ég þekki ekki, dökkleitur með bleikt hökuskegg.
Afli: 9 silungar, sjö þeirra tveggja punda urriðar, einn punds urriði og ein tveggja punda bleikja. Samtals veiddi Smíðaklúbburinn Grandi 30 silunga í þessari ferð.